Plastykowy portret

Serce bije w uniesieniu

Zmęczone od wysiłku wspomnień

Maluję plastykowy portret emocji

Zamkniętymi ustami wykrzykuję

Wątpliwości stojąc na krawędzi życia

Zakuty w sidła kolczastego drutu

Wycinam drzewa dźwigające grzechy

Zwątpienie przenika głęboko do ciała wysysając powietrze z wnętrza płuc

Potykam się o kamienie bezsilności

Tracę płynność w labiryncie myśli

Otrzepując resztki mijającego czasu

Klęczę pośród wytartych kropel wiary

Poczuć wilgotny smak nadziei

Zapisać krwią niedokończone wersy

Uderzam palcami w klawiaturę marzeń

Łamiąc własne zasady pożerając wzrok